Wakacje Tadeusza i Katarzyny

 

(Pierwsza część opowiadania znajduje się TUTAJ, ale obie części można też czytać osobno.)

Deszcz dzwonił o otwarty parasol rozłożony z troską na trawniku. Pod parasolem siedziały na chuście w kratę równo pousadzane zabawki. Zosia już wczoraj zaplanowała, że tego dnia zorganizuje im piknik w ogrodzie, więc ten, bez względu na pogodę musiał się odbyć. Na chuście stały ceramiczne filiżanki i talerzyki z plastikowymi ciastkami i owocami z marcepanu. Te ostatnie swego czasu tak długo kurzyły się w paterach, że stwardniały i pozwolono się nimi bawić dzieciom. Zosia, schowana przed nagłym deszczem w przytulnym cieple domu, przyglądała się piknikowi zza szyby okna. Czytaj dalej

Wydra

 

Liście paproci piętrzyły się nad moją głową blokując dopływ prawie całego światła. Tylko gdzieniegdzie przebijały się przez gęstwinę świetliste, słoneczne smugi, spadając złotymi plamami na ściółkę. Doszłam do jeziora. Na omszałym kamieniu, przy spokojnej wodzie leżała na plecach wydra i zabawiała się przerzucaniem kamyka z jednej łapki do drugiej. Wcale na niego nie patrzyła, a podrzucany kamyk zawsze bezbłędnie lądował w przeciwnej łapce. Kiedy mnie tylko spostrzegła odrzuciła swoją zabawkę i ożywiona usiadła na kamieniu, przyglądając mi się ciekawie i podejrzliwie zarazem. Obie milczałyśmy. Czytaj dalej

Simon the cat

 

Translation by Adrian Krajewski

Polish version

At nights Simon turned into a cat. It was a curse put ages ago on his male ancestors. When he was a little boy it felt so natural and obvious and he was immensely surprised when he eventually found out that not all men turn into cats. The curse was so old that nobody remembered who and what cause were behind it. If somebody investigated its origins, then it probably could be removed. However, the malediction was not considered a nuisance, rather, it was a unique family secret, which made its members special. Czytaj dalej

Sztorm

 

Był późny wieczór. Musieli zmienić kurs i zawinąć do niewielkiego portu na wyspie Maki, żeby przeczekać tam sztorm. Niemal w ostatniej chwili wpłynęli w potężne, kamienne ramiona osłaniające niewielką połać wody przed wiatrem i rosnącymi falami. Próbować przetrwać taką pogodę na otwartym morzu nie należałoby do rzeczy przyjemnych. Chociaż gdyby zostali zmuszeni, na pewno bez mrugnięcia okiem by takie wyzwanie podjęli. Załoga składała się przecież ze starych wilków morskich, którzy niejedno w życiu widzieli i niejedno na otwartych wodach przeszli. Do portu zawinęli głównie przez wzgląd na to, jaki ładunek ze sobą wieźli. Były to egzotyczne zwierzęta z różnych zakątków świata, wiezione na rozkaz króla Nebtka do jego królestwa. Czytaj dalej