Wolność

P

odskakuję w rytm muzyki jakby nie było jutra. Pot spływa mi po czole i brakuje mi tchu. Już dawno zrzuciłam buty, a w pończochach poleciały oczka. Rzeczy, które ze sobą niosłam, leżą w nieładzie na ziemi. Nie zważam na nic i tańczę jak opętana. Od dawna tłumiona energia, wzbierająca we mnie zbyt długo, w końcu znalazła ujście. Wychodzą ze mnie ruchy niepłynne i niepoukładane, tak jakby wszystkie chciały wyrazić się na raz, a ja nie mam nad nimi żadnej władzy. Czytaj dalej

Przewidzenie

B

ladym świtem wyszedł do pracy. Siedziałam otulona w koc i opierałam się o ciepły kaloryfer. Nie zagrzałam się jeszcze, więc nie miałam ochoty wstać i przekręcić za nim zamka w drzwiach. Czytałam popijając wcześniej zrobioną herbatę. Pod wpływem ciepła i po słabo przespanej nocy zaczęłam robić się coraz bardziej senna. Ocknęłam się kiedy książka wypadło mi z rąk, odłożyłam ją i w tej samej chwili usłyszałam, że otwierają się drzwi. Może czegoś zapomniał – przemknęło mi przez głowę, ale nie odzywał się, co nie było do niego podobne. Kierowana jakimś przeczuciem tkwiłam w zastygłym milczeniu, czekając co będzie dalej. Czytaj dalej

Na pograniczu

B

​yła godzina druga w nocy. Za oknem żółto świeciła latarnia. Leżąc na wznak wpatrywał się w sufit i w półmroku próbował odróżniać od siebie kształty przedmiotów i ich cienie rzucane na gładką powierzchnię. Ale rezultatem tych obserwacji nie był upragniony sen. Nie pomogło też absurdalne liczenie owiec, recytowanie w myślach wyuczonych na pamięć wierszy, albo przypominanie sobie litera po literze kolejnych kropek i kresek alfabetu Morse’a. Czytaj dalej

Obcość

O

dchrząknął, a ja aż podskoczyłam. To nie był jego głos. Spojrzałam w jego stronę, i rzeczywiście, na kanapie siedział obcy mężczyzna i czytał gazetę. Rozejrzałam się po mieszkaniu – ono też nie miało w sobie nic znajomego. Stół, krzesła, obraz na ścianie, wszystko to widziałam po raz pierwszy. Wstrzymałam na chwilę oddech i zamknęłam oczy, a kiedy je otworzyłam wszystko nadal było dziwnie obce. Jak mogłam tego wcześniej nie zauważyć? Przecież byłam z nim tutaj odkąd tylko otworzyłam rano oczy. Zdążyłam przygotować i podać mu śniadanie, pozmywałam i dopiero kiedy robiłam herbatę uderzyło mnie to nieprzyjemne wrażenie obcości. Czytaj dalej