Wakacje Tadeusza i Katarzyny

 

(Pierwsza część opowiadania znajduje się TUTAJ, ale obie części można też czytać osobno.)

Deszcz dzwonił o otwarty parasol rozłożony z troską na trawniku. Pod parasolem siedziały na chuście w kratę równo pousadzane zabawki. Zosia już wczoraj zaplanowała, że tego dnia zorganizuje im piknik w ogrodzie, więc ten, bez względu na pogodę musiał się odbyć. Na chuście stały ceramiczne filiżanki i talerzyki z plastikowymi ciastkami i owocami z marcepanu. Te ostatnie swego czasu tak długo kurzyły się w paterach, że stwardniały i pozwolono się nimi bawić dzieciom. Zosia, schowana przed nagłym deszczem w przytulnym cieple domu, przyglądała się piknikowi zza szyby okna. Czytaj dalej

Pączek z lukrem

M

arianna toczyła się jak kulka wzdłuż jednej z głównych ulic miasta. Za nią szły gęsiego jej dwa, równie grube jak ona psy. Pierwszym z nich był jamnik Tadeusz, który prawie zamiatał brzuchem chodnik. Pochłonięty nieustannym trawieniem wyglądał, jakby cały czas przysypiał. Patrzył na świat przez zwężone w szparki oczy, będąc w stanie utrzymać je otwarte tylko na tyle, żeby idąc o nic się nie potknąć. Przez ten grymas wyglądał jakby cały czas wszystko i wszystkich oceniał. W ślad za nim szła kudłata Katarzyna, krzyżówka spaniela i czegoś bardzo włochatego. Idąc z jak największą gracją potrafiła, rozglądała się na boki wielkimi, czarnymi oczami, otoczonymi ciemną firanką rzęs. Przy całym jej wdzięcznym kroku i głębokim spojrzeniu, czynił jej wygląd komicznym fakt, że miała okrągły tułów, spod którego wysuwały się cztery długie, cienkie jak patyki nogi. Czytaj dalej