Gra

S

złam przez Iffley za mężczyzną pchającym wózek z dzieckiem. I już za pięć kroków miałam go wyminąć, kiedy na niego spojrzałam. On w tej samej chwili odwrócił się w moją stronę i przez ułamek sekundy oboje, równie zaskoczeni napotkaniem czyjegoś wzroku, patrzyliśmy sobie w oczy. Odwróciłam głowę, trochę speszona tym, że moja próba obserwacji innego człowieka została przez niego zauważona i szłam dalej, starając się udawaną naturalnością zamaskować moje zmieszanie. Ale on, mimo mojego, jak mi się zdawało, wprawnego aktorstwa, chyba wszystko zauważył, bo od razu zaczął gwizdać. Gwizdał na melodię popularnej, dziecięcej melodii “Head and shoulders, knees and toes…”. I czułam, że nie do dziecka w wózku pogwizduje ale do mnie. Przyspieszyłam więc kroku, żeby jak najszybciej zniknąć z pola jego widzenia i nie karmić go potrzebą wygwizdywania tej melodii, ale ona goniła mnie i odbijała się echem od kamiennych murów na pustej ulicy. Nagle ktoś zaczął otwierać wielką, białą bramę, żeby wyprowadzić samochód z podjazdu. Mężczyzna, najwyraźniej zawstydzony obecnością kogoś trzeciego i zdawszy sobie sprawę z tego, na jak wiele sobie wobec mnie pozwolił, umilkł. Byłam wolna! Właściciel samochodu nieświadomie wybawił mnie z tej niezręcznej sytuacji. Czytaj dalej